در عاشقی گریز نباشد ز سوز و ساز

                                         استاده ام چو شمع مترسان ز آتشم

که عشق در دانه است و من غواص و دریا میکده

                                      سر فرو بردم در آنجا تا کجا سر بر کنم 

عاشقان را گر در آتش می پسندد لطف دوست

                                   تنگ چشمم گر نظر در چشمه ی کوثر کنم

                   یا علی مدد

بسم الله الرحمن الرحیم

*************************************************

کتاب زندگی

خوابیده بودم؛

در خواب کتاب گذشته ام را باز کردم و روز های سپری شده ی

عمرم را برگ به برگ مرور کردم . به هر روزی که نگاه می

کردم ، درکنارش دو جفت جای پا بود . یکی مال من و یکی

مال خدا .

جلوتر می رفتم و روز های سپری شده ام را می دیدم . خاطرات

خوب ، خاطرات بد ، زیبایی ها ، لبخندها ، شیرینی ها ،مصیبت

ها . . . همه و همه را می دیدم .

اما دیدم در کنار بعضی برگها فقط یک جفت جای پا است .

نگاه کردم ، همه سخت ترین روزهای  زندگی ام بودند .

روزهیی ، همراه با تلخی ها ، ترس ها ، درد ها ، بیچارگی ها .

با ناراحتی به خدا گفتم : (( روز اول تو به من قول دادی که

هیچ گاه مرا تنها نمی گذاری. هیچ وقت مرا به حال خود رها

نمی کنی و من با این اعتماد پذیرفتم که زندگی کنم .

چگونه ، چگونه در ین سخت ترین روزهای زندگی تونستی مرا ب

مصیبت ها ، رنج ها و دردمندی ها تنها رها کنی ؟ چگونه ؟ ))

خداوند مهربانانه مرا نگاه کرد . لبخندی زد و گفت :(( من به

تو قول دادم که همراهت خواهم بود . در شب و روز، در تلخی و

شادی ، در گرفتاری و خوشبختی .

من به قول خود وفا کردم ،

هرگز تو را تنها نگذاشتم ،

هرگز تو را رها نکردم ،

حتی برای لحظه ای ،

آن جای پا که در آن روز های سخت می بینی ، جای پای من است ،

وقتی که او را به دوش کشیده بودم !!! 

که صبح امروز در برخورد ماموران امنیتی دچار ایست

قلبی شد به طور شبانه و بدون برگزاری مراسم تشییع

به خاک سپرده شد